Street Wars

In Londen weten ze de warme dagen op een aangename manier door te brengen: met een good old watergevecht.

“Street Wars is a three-week contest in which players are given the name, address and a picture of a target.”

De politie is in deze evenwel niet uw vriend, want zij worden overspoeld door noodoproepen van verontruste burgers die mensen met wapens hebben gezien.

Niettemin wil ik pleiten voor een soortgelijk initiatief in onze contreien, want het heeft toch een bijhoorlijk hoog SAM-gehalte…

TheaterSTUK

In Veto 20 stond een interview te lezen met theatermaker Jan Geers, die in het kader van Tijdelijk Autonome Zone (TAZ) in het STUK een voorstelling gaf. U kent hem wellicht niet en daarmee bent u niet de enige. Feit is wel dat ik foto’s van die mens heb gemaakt tijdens het interview. Zo kunt u op de naam meteen een gezicht plakken, wat de zaak toch enigszins memoriseerbaar maakt, niet?

Jan Geers

Over de inhoudelijke kant van de zaak kan ik helaas niet zo heel erg veel kwijt. Kunstenaars hebben in mijn ogen nogal de neiging om te verzanden in vergezochte symbolieken en van de pot gerukte metaforen. Gelukkig heeft een fotograaf in dat geval het recht om zich feestelijk van de domme te houden.

Maar verder natuurlijk geen vooroordelen tegen die mensen. Iedereen moet zijn brood verdienen en de cultuursubsidies moeten toch ook besteed worden…

Bijgehouden

Aan het eind van elk academiejaar mest een nauwgezet student zijn kasten uit. Cursussen en gekopieerde nota’s van het voorbije academiejaar worden in anonieme doos gemoffeld en op zolder gestouwd. Daar zullen ze dan enkele jaren doorbrengen om vervolgens containerparkgewijs te verdwijnen bij een volgende opruimbeurt.

Niet alles verdwijnt echter zomaar. Sinds 1e kan hou ik van jaar tot jaar enkele boeken bij die ik zelfs interessant vond. Of gewoon omdat ze zo duur waren dat het niet gepermitteerd is ze weg te doen. Of gewoon om later aan de hypothetische kleinkinderen hero?sche verhalen te kunnen doen van hoe wij in onze tijd nog uit boeken studeerden. Hoe wij die altijd moesten meesleuren en hoe die Acco-cursussen altijd doormidden braken na de eerste leesbeurt. Jaja, die koters zullen immers door al die ebooks en andere digitale toestanden geen benul meer hebben van de geur van ?cht papier!

Start

Voila, de eerste post op deze weblog is een feit. Niet dat iemand ooit gevraagd heeft naar n?g een weblog, maar ik heb ook nooit gevraagd om een Isra?lische aanval op Libanon, en die is er toch ook…

Maak u echter geen zorgen, ik heb geen verheven bedoelingen met jasperwiet.be. Het is niet op de eerste plaats de bedoeling om de Nederlandskundige wereld te laten kennis maken met mijn revolutionaire opvattingen over het paargedrag van Siberische dwergcavia’s. Wel wil ik brede lagen van de bevolking bereiken met de vruchten van mijn uit de hand gelopen hobby: de fotografie.

Een mens heeft immers graag de indruk dat de impact van zijn handelen verder gaat dan zichzelf. Vandaar dus ook mijn exhibitionistische drang om naar buiten te treden met “mijn werk” en het gedacht van anderen erover te horen. Daarom zullen we maar meteen ons laatste flickr-setje voorstellen: foto’s van het Vadermoord-optreden van Nona Mez en Jasper Steverlinck in het STUK. Dat optreden dateert ondertussen al van maart, maar ik ben er nu pas toe gekomen om de foto’s te verwerken. De volledige set is hier te bekijken.

Jasper Steverlinck