Auteur: Jelle

Nieuwjaar en zijn wensen

Bij deze mijn gratuite nieuwjaarswensen. Excuses aan zij die mij per sms hun hartelijke wensen overmaakten en die vergeefs op een wederbericht wachtten, maar ik moet mijn gsm-rekening zelf betalen.

Naar ik de media moet geloven – en dat doe ik altijd – had u allen samen 59 miljoen sms-berichten nodig om uw omgeving op de hoogte te stellen van het nieuwe jaar. ’s Lands telefoonoperatoren lieten geen kans onbenut om te communiceren welke halsbrekende toeren zij wel niet uithaalden om dat capaciteitsgewijs te kunnen bolwerken op oudejaar. Want zo sms’jes, dat is me nog al eens een hoeveelheid mediarijke data. En die kabouters die voor de verwerking van al dat plezier moeten zorgen, zijn ook maar met twee armen begiftigd.

Laat ons daar even bij stilstaan. Stel nu dat de gemiddelde sms 100 bytes groot is (en dan spreken we al van de fermere nieuwjaarswens zndr afkrtngn), dan betekent dat in totaal een verwerking van 5,9 Gigabyte data, gespreid over drie operatoren. Dat gebeurt op korte tijd, akkoord, maar voor een mainframe is die klus een borrelhapje. Bij Google zie ik ze toch nog niet zo snel panikeren om een Gigabyte meer of minder. Ik mag niet denken aan de dag dat mensen elkaar via het gsm-net afzichtelijke e-cards gaan doorsturen. De masten zullen kraken.

Iets anders om te eindigen: wist u dat het ongeveer een jaar geleden is dat Saddam Hoessein te koord hing? De doodsverjaardag van de arme man is blijkbaar nu al vergeten. Vanaf hoeveel massagraven wordt men vandaag de dag nog herinnerd?

Netgear Wireless Skype Phone

Het grote publiek schreeuwde erom, en het volk dient men zonder meer te geven wat het wil. Daarom dus een bespreking van de draadloze Skype-telefoon die ik enkele weken terug aanschafte via iBood.com.

Netgear Skype Phone

Op de foto mijn elegante Brabantse klauw met zijne zorgvuldig kortgeknaagde nagels. In mijn gave handpalm rust de futuristische Skype Phone van Netgear. Eigenlijk is het een robuuste brok plastiek, die me flashbacks bezorgt aan de tijd dat ik nog op Fisher-Price-speeltjes sabbelde.

Wanneer we het toestel de eerste maal aanschakelen, vindt de telefoon feilloos ons familiale draadloze netwerk. Na het ingeven van de WPA-key – wat slechts eenmaal dient te gebeuren – loggen we in met onze Skype account-gegevens. Luttele seconden later verschijnt de contact list op het schermpje, dat qua afmetingen enigszins moet onderdoen voor de doorsnee gsm.

Het bellen zelf is wat mij betreft een voltreffer. De gesprekspartners zijn duidelijk te verstaan en naar verluidt weerklinkt ook mijn baritonstem in zijn volheid door de speakers van de tegenpartij. Zelfs een testgesprek met een niet nader genoemde meneer uit Hoeilaart, bleek succesvol. Niet evident, als u weet dat de klassieke telefonie en het analoge modem-internet tot voor enkele jaren nog rariteiten waren in deze gauw.

Voornaamste minpunt(tje) aan de telefoon is de geringe batterijduur. De ervaring leert dat de maximale standby-tijd rond de 48u hangt. In mijn geval is dat geen onoverkomelijk probleem, maar anderen stellen zich wellicht niet tevreden met die geringe autonomie.

Conclusie: voor de prijs die ik ervoor betaald heb, is er geen reden tot mekkeren. En voor het alledaagse leuteren, is zo een draadloze telefoon in de hand toch comfortabeler dan een headset.

Voila, tot zover de consumentenrubriek.

Tulpen en Kalasjnikovs

Opmerkelijk wat je soms zo tegenkomt op ’t Internet. Mensen uit Kashmir bijvoorbeeld, een regio met een hoog conflictgehalte, geplet tussen India en Pakistan. Zo ontdekte ik ene Mehraj Mir, een freelance-fotograaf die via de mirakelen der social networking bij een foto van mij uitkwam.

Zijn beelden trekken aan mijn oog. Ze leren ons dat Kashmir een schone plek is, maar dat het knetteren van de Kalasjnikov helaas nooit veraf is. Wat vrede op aarde voor iedereen betreft, is er in 2008 nog ruimte tot verbetering.

Te ver

Ik ben vanavond drie haltes te ver gereden met de bus. Dat kwam een beetje omdat ik – zoals gebruikelijk – lag te snoezelen en de bus zich wegens een gebrek aan druk verkeer spoediger dan gebruikelijk naar mijn thuishaven pendelde. Zodoende werd mijn biologische klok met hele minuten in de war gestuurd.

Het leek me verstandig meteen openlijk over dit gênante voorval te communiceren vooraleer een lek in mijn entourage de boekskes bereikt. Ik hoop dan ook dat deze affaire hiermee afgesloten is.