Flutna

Geert Wilders heeft een film “gemaakt”! Mensen, mensen, mensen!

’t Is te zeggen: hij heeft archiefbeelden van het journaal geript, hier en daar een krantenknipseltje tussengeplakt en bijwijlen – als werkelijk alle montagetechnische registers uit hun scharnieren worden gerukt – een splitsscreen met koranvers bij elkaar geduwd.

Oh ja, dan vergeet ik bijna te vermelden dat de beelden elke halve minuut op de meest onesthetische manieren overplakt worden met een gejurkte baardbrulaap die in naam van Allah de dood predikt aan alles wat na de ijstijd is uitgevonden. Heftig.

Niet dus. Mij dunkt dat de kaarthoek in een rusthuis meer elementen tot controverse biedt dan deze gerekte diareeks.

En dan zit dat blondje nog te schooien om geld ook. Vertel mij, welke kosten zijn er dan wel verbonden aan de schepping van deze tristesse? Windows Moviemaker komt gratis bij elke pc, Liveleak is al even kosteloos en een wikipedia-pagina bezigen als officiële website, mag in deze ook als vegeteren geklasseerd worden. Er zijn er al voor minder voor zakkenvuller uitgespuwd.

Een tip aan de heer Wilders: het Internet bestaat al langer dan deze maand. Zoek eens. Er zijn ongetwijfeld clipjes die uw boodschap beter en gebalder overbrengen dan dit jammerlijke filmdebuut. Niettemin hoop ik dat er de komende uren enkele testosteron aangedreven lieden op straat komen en een auto of drie opfikken teneinde blijk te geven van hun onbestemd ongenoegen. Dan kunt u weer eens zeggen: “zie je wel…”.

Fijn stof

(23/01/08 ) Dag 8 in Indonesië

Leeg.

Zo voelde ik mij rond 5u30 ’s morgens bij het ontwaken. Leeg, maar wel vrij van koorts. De eerste meevaller in 24 uur van onophoudelijke sluitspierweeën. Het bed uit, een andere keuze was er niet, het programma diende afgewerkt te worden. Wij dus naar de luchthaven, waar de binnenvlucht naar Yogyakarta (Centraal-Java) om 8u zou vertrekken.

In afwachting van de vlucht, trok ik mijn spijsvertering voorzichtig weer op gang met het kluiven van een Indonesische versie van de rozijnenkoek. Alles bleef binnen.

De vlucht vertrok om 8u en geloof het of niet, dat was ook het tijdstip dat wij aankwamen in Yogyakarta. Pure time travelling of gewoon een andere tijdzone? Op deze dag was het gewoon convenant om een uur langer te hebben.

Solo streets

Vergeleken met Flores is Centraal-Java een stijlbreuk van formaat: afgezien van een paar oneffenheden is het hier vlak. Zo vlak dat er zelfs treinen en fietstaxi’s rijden. Steden als Yokyakarta of Solo leken mij voor het overige niet veel af te wijken van andere dichtbevolkte steden.

Solo streets

De wegen puilen uit met vrachtwagens waarvan de afschrijvingsdatum al dertig jaar gepasseerd is en met ontelbare bromfietsen die zich adequaat door elke verkeersopening persen. De lucht in deze context proefde alleszins niet florissant. Sommige zoeken daarom hun heil in het mondmaskertje.

Solo streets

Maar ik moet niet klagen, ik was slechts op doortocht. (Naar Boyolali , om u al het vervolg van het verhaal te verklappen.)

Solo streets

Ondertussen in Brussel

Colloquium - Egmontpaleis

Na drie eerdere ronde tafels in het parlement over het “Belgisch beleid tegen de honger”, vond woensdag het slotcolloquium plaats in het Egmontpaleis. De kans dat u dit stukje staatspatrimonium al langs de binnenkant heeft meegemaakt, is eerder gering. De zaal is dan ook enkel te reserveren door de minister van Buitenlandse Zaken. En jawel, voor de gelegenheid mocht het van Karel.

Zelf was hij er niet, wel de kleine Michel in zijn hoedanigheid van minister van Ontwikkelingssamenwerking. Volgend beeld vond ik wel geslaagd toen ik het op het schermpje van mijn Canon bekeek, maar op dat micro-formaat kon ik nog niet zien dat hij eigenlijk geen klein beetje scherpte mist. Mea culpa, de vaste hand liet het afweten. Ik zou mezelf voor zulke stommiteiten pijn kunnen doen.

Charles Michel

In den beginne was er nog een receptie/lunch waar ik deze ober in opperste concentratie tegenkwam. Respect, best man. Ik zie het mezelf niet doen, met volle schotels laveren tussen onzorgvuldig geparkeerde praatgroepjes. Moest ik daar opdienen, het vast tapijt ware maar beter in drievoud verzekerd.

Egmontpaleis - receptie

En ziehier nog een meneer van de Wereldbank die het rapport “Agriculture for development” kwam toelichten. Samengevat: investeringen in landbouw zijn de efficiëntste hefboom voor armoedebestrijding in ontwikkelingslanden. Zo, daarmee heb ik u weerom 350 bladzijden gortdroge lectuur bespaard.

Guggi Laryea (Worldbank)

Pijn

Openzwaaiende portieren en voorbijpeddelende fietsers blijven ook in 2008 een combinatie die leidt tot pijn en lijden. Voor de fietser, stuiptrekkend op de grond. Voor de chauffeur, vloekend op zijn overstrekte Skoda-portier die maar niet meer sluiten wil.

Was te zien rond 17u in de Maria-Theresiastraat te Leuven. Door mijn MP3-speler kreeg ik het spektakel in beeld zonder klank. De shufflefunctie schoof toepasselijk Where is my mind door de kabels.

Dat niemand er blijvende letsels aan moge over houden.