Auteur: Jelle

Gewelddadig? Wij?

Het recentste ISPO-onderzoek produceert enkele conclusies van weinig hoopgevende aard. De onderzoekers hebben zich dan ook aan iets gewaagd: het concept islamfobie meten. Een citaatje uit de krant van een paar dagen geleden dat mijn oren deed flapperen…

De scherpste uitspraak – de islamitische geschiedenis en cultuur zijn gewelddadiger dan andere culturen – wordt door bijna 42 procent van de ondervraagden aanvaard, terwijl slechts 21 procent deze stelling niet aanvaardt.

Nu niet dat ikzelf verrukt sta te applaudisseren voor elke kreet die een imam laat vliegen … maar hoe arrogant moet je nu als West-Europeaan zijn om zo’n stelling te onderschrijven? Of was het een islamiet die vorige eeuw op het idee kwam om een derde rijk te vestigen en tussendoor een volkske op industriële wijze te elimineren?

Inderdaad, onze geschiedenis valt te comprimeren tot:  oorlog en massaslachterlijen (op enkele picknicks na) tot ergens in het midden van de 20e eeuw. Maar dat was vanzelfsprekend niet gewelddadig bedoeld.

Hoe dan ook, om een of andere reden deed mij dat allemaal denken aan het minimalistische, doch geniale nummer Moord eens een volkske uit dat Kamagurka & De Vlaamse Primitieven in ver vervlogen jaren componeerden. ’t Is misschien niet geheel in de lijn van deze post, maar op rechtlijnigheid mag een standaardafwijking zitten. . . Niewaar?

[audio:http://blip.tv/file/get/Jasperwiet-KamagurkaDeVlaamsePrimitieven704.mp3]

Sommige voordelen hebben vooral nadelen

Vorige maand was er dit opiniestuk over GGO’s in De Standaard over de meer absurde aspecten van de discussie.

Vrijdag stond dan deze open brief aan de supermarktbazen in de krant. Eveneens ontsproten aan mijn vingertoppen. Een oproep om samen iets te ondernemen tegen een nieuw wetgevend initiatief om de “co-existentie” van GGO- en niet-GGO-teelten in Vlaanderen te regelen. Met enig resultaat. Bijhoorlijke kolder trouwens, dat idee van co-existentie, want in de praktijk is besmetting tussen de twee onmogelijk te voorkomen.

Een vervolg was er vandaag (26/1) in De Standaard in de vorm van een advertentie annex oproep aan parlementairen. Een dag voor de hoorztting in het parlement op 27 januari.

(Klik om te vergroten)

Nog een wist-je-datje voor wie het niet kan schelen… De hoofding van advertentie was oorspronkelijk:

Krijgen we weldra driekoppige kinderen?
Nee, zo’n vaart zal het wel niet lopen als we straks GGO’s in onze voeding krijgen. Maar zelfs met één hoofd hebben we dan al genoeg kopzorgen.
Enz.

Maar dat was volgens de dienstdoende jury teveel op de emoties gericht. Niet iedereen is nu eenmaal zo’n gevoelsmens als ik.

Populist

Zo sprak Jean-Marie op de nieuwjaarsreceptie van LDD:

LDD krijgt het verwijt populistisch te zijn, maar volgens Van Dale is een populist ‘hij die bekommerd is om de laagste klassen’

De factchecker in mij schiet tegenwoordig wakker bij het minste. Dus: wat zegt Van Dale over het woord “populist”?

po·pu·list de; m,v -en (min)
1) iem. die zich schuldig maakt aan populisme
2) aanhanger van het populisme

Volgende halte: wat zegt Van Dale over populisme?

1) Richting van de Franse literatuur omstreeks 1930, die belangstelling vroeg voor het leven van de lagere volksklassen en de beschrijving daarvan in zijn eigen stijl.
2) Anti-kapitalistische volksbeweging van meestal agrarische volksgroepen, m.n. in Zuid-Amerikaanse staten
3) Populaire, oppervlakkige, (enigszins) demagogische betoogtrant; …list (m); …listische (bn)

Conclusie?  Zoals wel vaker: ergens is er misschien iets van, maar echt just is het zelden. Maar ik zou natuurlijk nooit durven beweren dat pakweg verklaring 3) van toepassing zou zijn in dit dossier. Ah nee.

Den oorlog

All̩, het weekend zit er weer op en mijn gevoel is Рnet zoals de eerste prognoses Рgoed.

Vrijdag op de markt in Leuven werd ik dat al meteen gewaar. Twee uurtjes op straat leverden al bijna 400 euro op. De beste reden om niet te kopen kwam van een oud koppel. Mijn vraag om te steunen beantwoordden ze met de woorden: “ze hebben ons tijdens den oorlog ook niet gesteund”.

Daarop volgde meer toelichting, die pijnlijk in detail trad. “Zelfs de appelsienen die lagen te rotten kregen we niet”.  Naarmate de zinnen vorderden, begreep mijn luisterend oor dat meneer en mevrouw “verkeerd” waren in den oorlog. Een stellingname die na den oorlog om evidente redenen niet geapprecieerd werd.

Ge komt wat tegen op zo een weekend. De geschiedenis, om maar iets te zeggen.