"Zonder drank, gene klank"

Big Bill

Zaterdagavond bracht mij in het rustieke caf? de Libertad in Leuven. Normaal frequenteer ik dit etablissement alleen om mijn nieuwste toogtraktaten op gewillige toehoorders los te laten, maar gisteren diende zich een bijzondere reden aan: Big Bill.

Jawel: de man, de stem, de legende. Op zijn eentje schonk deze besnorde muzikalist ons culturele hoogtepunten in de vorm van “Ene met hesp en ene met keis” en “‘k goa noar huis met de combi”. Ook oneliners als “zonder drank, gene klank”, vormen het studieobject van antropologen en linguisten over alle continenten. Dat de UNESCO dit erfgoed nog niet geklasseerd heeft, lijkt mij eerder een kwestie van tijd.

Meer foto’s volgen morgen, nadat het grote Big Bill-interview is verschenen in Veto.

Tip van de dag

U voelt zich benauwd? U vindt uw huidige woonoppervlakte te klein worden voor uw diverse noden? Of u bent gewoon benieuwd hoe dat vloer- of tafeloppervlak er nu juist uitzag?

Dan kan ik u absoluut “opruimen” aanraden. Opruimen berust op een eeuwenoude techniek, voornamelijk uitgeoefend door mannen, voornamelijk op imperatief aangeven van hun moeder, die een bewezen ruimtevergrotend effect sorteert.

Nu gratis 7 dagen uit te proberen! Daarna mogen de oude gewoonten het weer overnemen.

Lekjes

Gringo toon affectie

Omdat ik geen ene zinnige fuck te vertellen heb, gooien we er hier gewoon een foto uit het roemruchte archief tegenaan. Eentje van het jaar 2004, ergens in juni. Als ik mij niet vergis, waren het die dag verkiezingen. Dat komt natuurlijk wel eens voor in Belgi?.

En hoewel het kleine fijne konijn best in goede doen was voor een zwarte zondag, overleefde het helaas de maand juni niet. Konijnenziekte, luidde de diagnose, alsof gele hond ook tot de mogelijkheden behoorde.

Ik wijs u nog op een dubbele link met de actualiteit: de federale verkiezingen komen eraan in juni ?n het konijn luisterde naar de naam Gringo. Ik hoef u niet in te lichten over het bestaan van een menselijke naamgenoot, die afgelopen weken opgang maakt als baken van moraliteit en waarachtigheid in een relatieprogramma op de commerci?le zender.

De foto is overigens nog getrokken met mijn voormalige Nikon Coolpix 5700. Een fijn apparaat met een 8x zoom, maar met een enerverend trage autofocus.

Slechte manieren

Predator

Als Michel het doet, moet het wel een trend zijn: cat blogging. Toegegeven, zijn poeziewoezie oogt nog stukken onschuldiger dan ons exemplaar, maar dat zal wellicht slechts een kwestie van tijd zijn.

Onze kat heeft tegenwoordig de onhebbelijke gewoonte om zich meerdere malen per dag aan te dienen met een gevangen muis. Ze brengt haar prooi bovendien ongegeneerd mee binnen om ze daar vervolgens tussen de kasten nog enkele vergeefse vluchtpogingen te laten ondernemen. 

Vandaag was het dus weer van dat. Ik heb ze manu militari de deur gewezen met haar halfdode speeltje, waarna ze de muis buiten om het leven heeft gebracht door het weerloze dier nog enkele malen meters hoog het luchtruim in te katapulteren.

Nu zult u zeggen: “wees blij, dat is de natuur, dat beest volgt gewoon haar instinct”. Dooddoeners, zeg ik u! Puur voor de kick onschuldige slachtoffers maken om vervolgens vleespreparaat uit conserven te smikkelen, zoiets gaat er bij mij niet in. Ik probeer dan ook als een ware super nanny die slechte gewoonte af te leren door ze – indien mogelijk – op te pakken zodat die muis kan gaan lopen. 

Onze vorig kat – een overpotente kater – heeft nooit dergelijk roofgedrag vertoond. Jamais heeft die een poot uitgestoken naar een muis, laat staan een vogel. Ook met ons konijn zaliger was die beste maatjes, getuige onderstaande foto uit de oude analoge doos. En dan zeggen dat mannen agressief zijn…

Tolerance