De beuzelarijen van Debels (2)

Kent u Thierry Debels? Ik ook niet. Tot vorige week bleek dat deze grote economist en al even grote onderzoeksjournalist een boek gaat uitgeven, getiteld: Hoe goed is het goede doel. Zonder meer een briljante vondst op taalkundig gebied. Helaas toont hij zich inhoudelijk en deontologisch minder onderlegd dan in de discipline der slappe woordspelingen. Een gans hoofdstuk lanceert hij de ene aanval na de andere op de ngo Vredeseilanden. Want Thierry heeft schandalen geroken! En hij heeft interne documenten en kent ontslagen werknemers, stel u voor! En wat doe je dan als grote onderzoeksjournalist? Juist ja, de betrokkene vooral niet laten reageren.

Dan moet men maar achteraf reageren op Thierry’s beuzelarijen. De mooiste vondst – maar voor de docent economie die Thierry Debels zou (geweest) zijn meteen ook de pijnlijkste – is die waarin hij het heeft over de financiën. Ondanks dat Thierry uit de Toegepaste Economische Wetenschappen komt, geeft hij namelijk op geen enkel moment de indruk een boekhouding of jaarverslag te begrijpen.

Om het even concreet te maken: volgens Debels’ berekeningen verdien ik persoonlijk iets van een 55.000 euro bruto per jaar. “Ontstellend veel”, kraait Thierry. Helemaal akkoord, Debels! Laat ons dus in het kader van een operatie transparantie maar eens onthullen hoeveel ik écht verdien. Da’s geen groot geheim hoor, Thierry, en in tegenstelling tot veel andere Belgen doe ik daar niet geheimzinnig rond.

loon

Zo, Thierry, dat had je eigenlijk ook gewoon op voorhand kunnen vragen, want we zijn dorpsgenoten, zo blijkt!

Nu ben jij aan de beurt: hoeveel strijk jij zo op? En zullen we dan nog eens kijken wie van ons “ontstellend veel” verdient? Transparantie boven alles, nietwaar? De lonen van mijn bazen las je waarschijnlijk ook al op onze antwoordpagina. Die zijn zo ontstellend dat je met een carrière in het onderwijs beter af bent.

Piramide

Dezelfde methodologische kwakzalverij legt Debels aan de dag als hij het over de fameuze “15 euro-piramide” van Vredeseilanden heeft. Van de 100 euro zou er maar 15 euro bij “de arme boer” geraken. De rest zou blijven plakken, onder andere bij mijn “ontstellend hoog” loon en de partnerorganisaties.

Wel Thierry, om die partnerorganisaties gaat het hem juist. Om het nog straffer te stellen: onze doelstelling is dus om zelfs geen 15 euro RECHTSTREEKS te moeten geven. Vredeseilanden verschaft immers geen inkomen aan de boeren met wie we werken, maar zorgt er net voor dat die boeren zelf hun inkomen kunnen halen uit hun werk. Het is niet de bedoeling om boeren afhankelijk te maken van giften “voor het goede doel”.

Helpen is hulp overbodig maken, remember? Hier in België zijn we het er allemaal over eens dat we mensen niet in de sociale hangmat mogen laten terechtkomen, maar bij ontwikkelingssamenwerking moeten we nog altijd rechtstreeks blanco cheques uitschrijven? Geld uitdelen aan “de armen” is moeilijk structurele hulp te noemen.

Hetzelfde verwijt maakt Debels trouwens aan 11.11.11 op de tweede bladzijde in de ondertitel (daarvan zou zelfs maar 1 euro op 100 terchtkomen). Verder komt 11.11.11 echter geen enkele keer voor in dat boek en legt Debels ook niet uit op wat zijn “onthulling” gestoeld is.

“Die ondertitel is door mijn uitgever gekozen”, jammert Debels achteraf. Wel, Thierry, jij en je uitgever zijn voor elkaar geboren. Jullie geven namelijk beide geen barst om de juistheid van wat jullie schrijven.

Debels, gij zijt nen hele grote!

2 gedachten over “De beuzelarijen van Debels (2)”

Geef een reactie