Gij doet gewoon geen moeite niemeer

sporen

Om treintechnische redenen die niemand kan verklaren, valt de kans niet uit te sluiten dat een treinrit van Antwerpen naar Leuven in de latere uren een halte vereist in Aarschot. Vandaar scheidt een laatste tussenstop het vagevuur van de hemel.

Schuin tegenover mij vult het coupé zich met een man en een vrouw. Een koppel, inderdaad, zo eind de dertig. Zij is goed bedeeld van vlees en huid en draagt een geruit hemd, dat dertig centimeter onder haar wollen trui lobbert en mee uitdijt met haar onderstel. Hij lijkt aan zijn medium Anderlecht-shirt een bescheiden valscherm te hebben. Continue reading

U heeft mij niet nodig, maar ik u wel.

De start van de 20km

Sinds enkele jaren sta ik, wanneer het einde van de meimaand nadert, aan het raam van mijn residentie en kijk ik met getormenteerde kunstenaarsblik de Kessel-Lo’se verte in, die na 20 meter evenwel vroegtijdig wordt afgeblokt door de vier verdiepen van het volgende appartementsgebouw. Vanuit deze positie roep ik vervolgens de inwendige vraag op: hoe gaan we het dit jaar aanbrengen? Continue reading