Valse noten en uitstekende resultaten

Ik ben toegekomen aan de laatste episode van mijn middelbareschoolsaga. En toegegeven, ik ben opgelucht dat deze calvarietocht weldra ten einde is. Maar de mens mag geen angst hebben om in de spiegel van het verleden te blikken, ook al confronteert hem dat met miserabele falingen van het niveau van Paul Marchals politieke carrière.

Wij herinneren ons nog de kerstexamens, waar men na enkele goedkope glazen witte wijn best enthousiast over kon zijn. Een schitterende uitgangspositie, een voorzet voor open goal die nog enkel moet binnengekopt worden in het doel van het allerlaatste semester. Continue reading

Extra inspanningen en bijkomende taken

Bij De Standaard vinden ze zichzelf pionier als het erop aan komt onderwijsrapporten publiek te maken, niet wetende dat ik daarmee eigenlijk al maanden bezig ben! Een oefening die trouwens zijn einde nadert,  want ik ben inmiddels met mijn middelbare school-feuilleton aanbeland in het zesde middelbaar. Een jaar waarin men geacht wordt een zekere graad van intellectuele wasdom bereikt te hebben, maar waar vooral ongebruikelijke dossisen relativering van pas zullen komen.

Bijvoorbeeld bij het eerste rapport in die gewisse oktobermaand van 2001, in de nadagen van 9/11. Ook hier zijn er weer extremiteiten terug te vinden, die al karakteristiek gebleken zijn voor mijn voorbije schoolloopbaan. Tegenover een 17 (economie) en twee 18-en (geschiedenis, informatica), staat even afgetekend een 7 voor wiskunde. De klastitularis – de leraar wiskunde himself – maakt daarop volgende rake observatie:

Continue reading

Nu nóg speelser én met een pluim!

Ik ben zo vrij om verder te gaan met de rapportanalyse die mij in het tweede semester van het vijfde middelbaar had gebracht. Het eerste semester was briljant uitgedraaid in zijn matigheid. De ambitie aan het begin van het tweede semester was niet minder dan een herhaling van dit waagstuk.

De tweede jaarhelft werd eerder voorspelbaar ingezet: een buis voor wiskunde (8) en de gebruikelijke randgevallen Frans, biologie en fysica. Wel verschillend ten opzichte van eerdere rapporten was het negatieve oordeel van het onderwijskorps. Verontwaardiging, niet zozeer over de resultaten, maar wel over mijn vermeende veranderde persoonlijkheid. Die zou “nóg speelser” zijn geworden. Kapoen die ik ben!

Continue reading

Nogal wat "mindere" resultaten

Met mijn rapportanalyse was ik aanbeland in het vijfde middelbaar. Men zegt wel eens dat dat het moeilijkste jaar is van het middelbaar. Nu hebben leraars er doorgaans een handje van weg om de moeilijkheidsgraad van schoolse zaken onnodig op te blazen. Ik vermoed dat die goedmenende mensen daarmee vooral willen waarschuwen voor aanmodderingsgedrag, dat wel eens pleegt voor te komen bij hedendaagse adolescenten.

Niks van dat alles echter op het eerste rapport in oktober. Een feilloze inzet van het jaar, met uitschieters van 17, 15, 16 en 20 (!) voor respectievelijk godsdiens, economie, geschiedenis en informatica. Voor een der eerste keren wordt mijn gedrag in de klas zelfs openlijk bejubeld door de klastitularis. Dat was een bijzonder vriendelijk en warm mens, die ik zonder probleem “mama” zou kunnen noemen. Zelfs die 11 voor wiskunde acht ze nog voor verbetering vatbaar.

Continue reading