Een flyer van Clearwire

Deze morgen stonden er in het station van Leuven enkele brave zielen met lichtgroene vestjes flyers uit te delen. Geen Greenpeacers, WWF?ers of Oxfammers deze keer, wel marketingelementen van Clearwire. Een bedrijf dat in Leuven en Brussel sinds kort blijkbaar Internet via het stroomnet aanbiedt.

Het moet tien jaar geleden geweest zijn dat ik de eerste keer iets las over internet via het stopcontact. Nu wordt de technologie dus verondersteld volwassen ten zijn. Op zich is het principe wel interessant: overal waar een stopcontact is, is er toegang tot Internet (gegeven dat je de bijhorende modem natuurlijk meezeult).

Maar bij nader inzien vind ik het toch allemaal niet meer zo interessant. En wel omwille van de tarieven. Er zijn dus twee formules: een light formule en een premium formule. Light kost 28.99, premium 38.99 euro.

Mes excuses, maar voor die prijzen ben ik elders goedkoper gediend, met soepelere volumelimieten. Waarom trouwens weer die downloadlimieten die nog de breedbandbehoeftes van de jaren `90 reflecteren?

Denktank Yves

Yves Leterme opent een idee?nbus om het zinloze geweld in de samenleving te bekampen. Een keigoed idee, vind ik, dat om een vervolg schreeuwt. 

Er zijn immers nog tal van andere probleemgebieden in onze miseriemaatschappij die wachten op onze creatieve oplossingen. Ik denk bijvoorbeeld aan roze deurstijlen, koude koffie, defecte balpennen, opspattende urinoirs en vochthoudende scheten.

U kent er ongetwijfeld nog ontelbare andere, die u als participerende burger verplicht bent mede te delen. Ik zal er persoonlijk voor zorgen dat ons denkwerk gevaloriseerd wordt bij de opmaak van het CD&V- verkiezingsprogramma.

Precedent

U weze gewaarschuwd! Elke denigrerende opmerking over mijn beperkte culunaire gaven zal vanaf heden met een rechtzaak beantwoord worden. En ja, hou u vast, want er is een precedent…

Moet Johannes van Dam over een tijdje zijn culinaire pen aan de wilgen hangen? En met hem alle restaurantrecensenten in Europa? Erg waarschijnlijk is het niet, maar onmogelijk evenmin. De Ierse krant The Irish News moet de eigenaar van restaurant ?Goodfellas? in Belfast 25.000 Britse pond betalen. Een jury bepaalde dat een negatieve recensie van de hand van recensente Caroline Workman ?lasterlijk, beschadigend en kwetsend? was. (via De Nieuwe Reporter)

Reflectie over de effecten van micro-economische ontwikkeling

In het verlengde van een verjaardagsviering belandde ik gisteren in het caf? van Neerijse. Ik zeg wel h?t caf? van Neerijse, want het horeca-wezen in deze regio concentreert zich in ??n enkele ruimte rond de economische groeipool aan de kerk.

Het was op aansturen van een van de lieden in ons midden dat wij de oversteek maakten naar dit stukje niemandsland tussen Overijse en Leuven. Als een soort wiedergutmachung, want al te vaak lieten wij ons denigrerend uit over dit economisch braakland. Ten onrechte, zo mochten wij vaststellen.

Op enkele uitzonderingen na, viel er geen hostiliteit ten aanzien van onze aanwezigheid te bespeuren. De locals stonden zeer open ten aanzien van onze way of life en toonden zich erg ge?nteresseerd in de verhalen die wij meebrachten van de grootstad.

Neerijse loopt zijn historische achterstand langzaam aan in. De economische boom leidde tot drie kapsalons, een gazettenwinkel en eerder vermeld etablissement. Hopelijk kan deze opleving een eind maken aan de stroom economische vluchtelingen.

Maar je mag natuurlijk niet verwachten dat een volk de kloof in ??n dag dicht. En die kloof is nog heel tastbaar. Zo staat ABBA aan de vooravond van de definitieve doorbraak en is roken in Neerijse nog erg in. Ontwikkeling is een proces, maar het is mooi om zien dat mensen hun eigen lot in handen nemen.