Auteur: Jelle

Naar huis schrijven

Vanmiddag gehoord op de RTBF tijdens Mise au point:

“La victoire du CD&V,? ce n’est pas pour over naar huis te schrijven” (Herman De Croo, Open VLD)

Het daagt mij dat de oprukkende vernederlandisering een ware bedreiging vormt voor de Franstalige gemeenschap in dit land. Nu de impasse uitdeint, ben ik echter met dit unieke gegeven in conclaaf gegaan. Een nieuw voorstel ter unitarisering van onze staat, is het resultaat. Vrienden, wij hebben (naast een externe vijand) ook een eengemaakte taal nodig.

In een eerste kladversie van dit linguistieke hoogstandje zou de taalgebruiker zijn lidwoord naar eigen goeddunken mogen kiezen. De, een, het, la, le, un of une… ge doet maar. De adjectieven, die zou ik Frans houden, de bijwoorden dan weer Nederlands. Wat de voorzetsels betreft ben ik er nog niet uit, maar voor de substantieven opteer ik voor een beproefde 60-40-verdeling.

En als het op werkwoorden aankomt, lijkt het mij logisch dat deze uit het Nederlands komen. We kennen allemaal de Waalse werkloosheidscijfers! Ha! Ha! Ha!

Verschoning wat dat laatste betreft. De Geert Hoste in mij nam het even over. Maar begin alvast te oefenen met het voorgaande.

In de gloria

Moest dit In de gloria geweest zijn, ik had gezegd: nu gaan ze erover… Maar het was Ter Zake. Vijf minuten van uw tijd, maar het neigt dan ook naar het hilarische.

Ondertitels bij iets wat Nederlands zou moeten zijn, iemand die claimt “in naam van de bevolking van Zwalm te spreken” om vervolgens door een inwoonster die naast hem staat vierkantig tegengesproken te worden, een burgemeester die de gemoederen bedaart, enz, enz.