Twee maanden na hun zegetocht op de Leegheidfeesten, stond de rocksymfonische formatie ook op Nerorock. Theatraal en muzikaal andermaal smullen. Wie kan er mij een opname van “Hedde gij da naa expres gedaan?” bezorgen?
Categorie: Fotografie
Lou
Exact twee jaar na haar zus, kwam Lou ter wereld. Zoiets kan geen toeval zijn. Ik raadpleeg mijn astroloog om de ware toedracht te achterhalen.
En twee jaar geleden voorspelde ik in een vlaag van postnataal optimisme nog het volgende:Â
Deze kleine spruit zal waarschijnlijk nog koude kernfusie én de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde mogen meemaken.
Neem me niet kwalijk dat ik mij voor dit verse leven niet aan verdere voorspellingen waag. Het is zo al ambitieus genoeg.
Hier nog een paar foto’s. Te beginnen met een foto die zo mislukt is dat hij weer artistiek wordt.
Pickle Juice
Een kleine ontdekking op Nerorock: Pickle Juice. Hitserige ska die zelfs op een namiddags uur vuur weet te brengen in een dorre feesttent, terwijl buiten de zon lonkt naar de gezapige bierslupers.
Check hun myspace voor enkele nummertjes.
Bart Peeters
Ha de Gordel. Een festijn voor jong en oud waar ik in mijn lagereschooltijd wel eens deel aan heb genomen. Sindsdien ben ik enkel een nette voyeur van het gebeuren.
Fietsen of wandelen in bedevaartstoet is mijn inziens enkel draaglijk indien de spieren al gedrenkt zijn in de cava. In het andere geval is dat vooral een rondje afzien door het geslenter en getaffel van mensen met buggies, aan weerszijden beladen met gezinsverpakkingen eetwaren en pampers. Maar geen kritiek, want dat ligt samen met een Vlaams stickertje in het concept besloten. (Men kan natuurlijk ook voor de langere fietsafstand kiezen die gericht is op de geoefende sporter, maar daar staan dan weer onwelvoeglijk vroege vertrekuren tegenover.)
Daarmee dat ik op de dag des gebeuren enkel nog eens afzak naar Overijse centrum – een officieel gordeltrefpunt – om er het randgebeuren gade te slaan. Links en rechts een pintje drinken met aangenaam volk en ondertussen genieten van een optreden van Bart Peeters. Respect voor de man die een plein van stramme gordelaars toch nog in beweging kreeg. Zoals de sympathiekste Radio2-presentator uit Overijse zou zeggen: wat een stem, wat een band.