Mijnheer Pirquin heeft namelijk eindelijk zijn eindwerk online gegooid. Mijnheer Pirquin is evenals ik afkomstig van Overijse en studeerde animatietechnieken of toch alleszins iets met veel tekenen en beweging.

Mijnheer Pirquin maakte als eindwerk “Circus Ernesto”. Dat zegt wat er te zien is en er is zonder twijfel meer werk in gekropen dat ik mij ooit wil voorstellen. Daarom: hulde en een verdiende embed. De soundtrack kleeft trouwens nog altijd in mijn oor.

Circus Ernesto from Willem Pirquin on Vimeo.

Zoals alles is ook Mijnheer Pirquin te koop. Zijn grafische diensten om te beginnen. Ik hoef u niet te zeggen hoe moeilijk een kleine zelfstandige het heeft om zelfs zijn ongeboren kinderen te voeden.

Waar ik dus over moet kunnen beschikken, is ofwel een performanter brein, ofwel een Google Calendar met daarin de afvalophalingen voorgeprogrammeerd. Dat laatste dus. Google is dan zo vriendelijk om de avond tevoor een sms tot mij te richten, waarna ik mij in een ideëel scenario tot daden beweeg. In november peilde ik al naar het bestaan van zo’n kleinood, evenwel zonder resultaat.

Maar zie: de mensheid evolueert schroeienshard. Nu is er afvalkalenders.be. Noem het de zelfhulpgroep voor mensen met mijn probleem. Van alle windstreken zijn onderhand al afvalkalenders digitaal beschikbaar.

Mijn inbreng is de afvalkalender van Kessel-Lo B. Ik zou zeggen: profiteer of draag zelf bij. Uw hemel is soms snel verdiend.

Ofwel kan je zoeken via een minibrowser naar het te downloaden radioprogramma, ofwel geef je de URL op van de pagina waar de link naar de stream staat. Bijvoorbeeld http://www.stubru.be/programmas/discobargalaxie om de laatste Discobar Galaxie op StuBru te downloaden. Wordt uitgezonden op een voor mij onmogelijk radio-uur, maar is op andere tijdstippen even bruikbaar. Bijvoorbeeld als soundtrack bij het lopen. Ja waddekes!

Als ‘t van de voor niet is, durven we al eens zot doen.

Een Mens, zijn glanzende hoofd en zijn gitaar: Frank Vander Linden solo… al van gelezen, maar nog niks van gehoord. Lomp, ik weet het. Maar nu dus wel. Geniet mee van de Walszaal. Een scheut weemoed als soundtrack bij de vriestemperatuur van tegenwoordig.

Hij passeert bovendien in een vrij nabije toekomst in onze favoriete cultuurschuur De Lijsterbes. Daar moet een visionair muziekminner de plak zwaaien! Leg die bus vanuit Overijse maar in.

Ik ken die mens! En ik ken die foto! Man toch.

Al een geluk dat ik zo een naïeve positivo ben die gelooft in creative commons en er dus geen bezwaar op maak dat ons nationaal instituut voor radio-omroep mijn beelmateriaal bezigt.

En jawel, vandaag bracht VTM iets over de neef van Mobutu die in Overijse woont. Een bericht dat dan in tekstvorm versneden door de Belgatelexen werd uitgebraakt richting webredacties, die er vervolgens hun journalistiek vakmanschap over lieten gaan.

En zo gaat het bijzonder goed met de mediapluriformiteit in Vlaanderen:

Uiteraard stond het ook nog eens op De Standaard, maar die zijn te trots om hun kopieerwerk te laten indexeren door Google News.

Ik weet het, niks nieuws onder de zon, maar het blijft mij toch treffen.