20-01-2012. Onthoud die datum. Die dag verschafte mijn neefje annex petekind zich toegang tot de wereld. Magnus: een naam die de verwachting koestert van een groot heerser, al was het maar over een Playmobil-kasteel of een middelgrote Lego-stad.

Bij een eerste bezoek toonde el Magnussimo zich stoicijns onder de overtilde aandacht die een pasgeborene te beurt valt. Slechts enkele malen doorbrak hij zijn communicatiestop voor een zacht geknor dat niet alleen babyfluisteraars als tevredenheid zouden duiden.

Bij zo’n kind hoort natuurlijk een kanjer van een geboortekaart. Met een gejat idee of twee komt men tegenwoordig tot schone resultaten:

Ik leg overigens graag nadruk op de digitale snoreffecten die geheel te danken zijn aan animateur/illustrateur Willem Pirquin -  de man die al jaren de kar trekt om de keizerlijke snor te rehabiliteren in het illustratiewezen. Bovendien kan hij de ontwikkeling van zijn digitale nieuwjaarskaart-snor zo over twee producties afschrijven. Bestudeer dat model, vrienden, daar zijn al mensen rijk mee geworden.

Beste Magnus, wees welkom op deze wereld. Het is hier over het algemeen aardig toeven, al zijn er een paar problemen waar ik je later nog wel meer over vertel. Maak je intussen geen zorgen. Wij zullen zeker nog een stukje staatsschuld overlaten voor jou. Beloofd.

De bij wijlen moeizame fotosessie voor het geboortekaartje

Ik doe niet aan eindejaarslijstjes, enkel aan exhaustieve overzichten. Daarom: mijn 2011 in boeken. Een 45-tal boeken, voor wie het natellen wil, in een aardig evenwicht tussen fictie en non-fictie (ik lees dan ook altijd tegelijk één fictieboek en één non-fictieboek om mijn chakra in balans te houden).

In het non-fictie-departement smaakt het nogal economisch. Noem het mijn poging om dat wat gebeurt, beter te begrijpen. Alles zo wel bekeken, groeit mijn bevinding dat ons vermogen om welvaart te creëren nog nooit zo groot is geweest, maar dat we onszelf de instrumenten ontzeggen door enkele weerbarstige idee-fixen te handhaven die ons middel en doel doen verwarren. Doch dat is voer voor een andere blogpost.

Meer info bij ieder boek is te vinden via mijn Goodreads-profiel. Tips voor de to-read-lijst zijn altijd welkom.

Fictie/literatuur

Als ik er twee mag uitlichten:

Oom Oswald van Roald Dahl: Lange tijd niks van hem gelezen en ik heb geen idee of het in kennerskringen als grote literatuur wordt beschouwd, maar als Dahl het schrijft, zie ik het gebeuren. En blijf ik lezen.

Franz Kafka: The Trial en The Metamorphosis zijn gratis te downloaden van Project Gutenberg, vandaar… Ik verwachtte mij aan onverteerbare kost – wereldliteratuur, ten andere – maar het blijken dus toegankelijke, goede verhalen (en bovendien niet te lang).

• De intrede van Christus in Brussel: (in het jaar 2000 en oneffen ongeveer) – Verhulst, Dimitri
• Oom Oswald – Dahl, Roald
• Een ontgoocheling – Elsschot, Willem
• De kaart en het gebied – Houellebecq, Michel
• Rituelen – Nooteboom, Cees
• Bezonken rood – Brouwers, Jeroen
• Fantoompijn – Grunberg, Arnon
• Volgend jaar in Berchem – Pleysier, Leo
• De ideale schoonzoon – Koch, Herman
• Odessa Star: roman – Koch, Herman
• The Trial – Kafka, Franz
• What is the What – Eggers, Dave
• The Metamorphosis – Kafka, Franz
• Kiss Kiss – Dahl, Roald
• Zomerhuis met zwembad – Koch, Herman
• Vroeger kon je lachen – Carmiggelt, Simon
• Veertig: Drie verhalen – Kooten, Kees van
• Dinsdagland – Schetsen van België – Verhulst, Dimitri
• De kamer hiernaast: Verhalen – Verhulst, Dimitri
• Vrijheid – Franzen, Jonathan
• Het Diner – Koch, Herman
• Huid en Haar – Grunberg, Arnon
• Extremely Loud and Incredibly Close Foer – Jonathan Safran
• De Ontdekking van de Hemel – Mulisch, Harry
• Kleine dagen – Dewulf, Bernard
• De laatste liefde van mijn moeder – Verhulst, Dimitri

Non-fictie

Om er ook hier twee uit te lichten:

Creating Wealth: Growing Local Economies with Local Currencies van Gwendolyn Hallsmith & Bernard Lietaer. Geld is er altijd tekort, dus maken we toch gewoon ons eigen geld ter aanvulling? Overal in de economie blijven vragen onbeantwoord bij gebrek aan geld, maar overal zijn ook onderbenutte hulpbronnen. Verbind die twee met een daartoe ontworpen munt en de mogelijkheden worden eindeloos. In dit boek een resem bestaande cases en concrete voorstellen.

The General Theory of Employment, Interest, and Money van John Maynard Keynes. Vaak onnodig moeilijk geschreven. Ik heb er wellicht maar de helft van verstaan, maar het voordeel is dat hij in de andere helft dat onverstaanbare meestal eenvoudiger uitlegt. Geen beter moment om deze dode econoom te lezen dan vandaag. Hij lardeert zijn analyses met actuele spitsvondigheden, als daar zijn:

It is usually agreed that casinos should, in the public interest, be inaccessible and expensive. And perhaps the same is true of stock exchanges.

• The Culture of Contentment – Galbraith, John Kenneth
• Where Good Ideas Come From: The Natural History of Innovation – Johnson, Steven
• The General Theory of Employment, Interest, and Money – Keynes, John Maynard
• Creating Wealth: Growing Local Economies with Local Currencies – Hallsmith, Gwendolyn & Lietaer, Bernard
• Influence: The Psychology of Persuasion – Cialdini, Robert B.
• The Black Swan: The Impact of the Highly Improbable – Taleb, Nassim Nicholas
• The Shock Doctrine: The Rise of Disaster Capitalism – Klein, Naomi
• Het land is moe: verhandeling over onze ontevredenheid – Judt, Tony
• In Europa – Mak, Geert
• De Wil en de Weg – Brokken, Jan
• Getting Things Done: The Art of Stress-Free Productivity – Allen, David
• The Prince – Machiavelli, Niccolò
• The Return Of Depression Economics And The Crisis Of 2008 – Krugman, Paul
• Linchpin: Are You Indispensable? – Godin, Seth
• The Power of Pull: How Small Moves, Smartly Made, Can Set Big Things in Motion -Brown, John Seely
• SuperFreakonomics: Global Cooling, Patriotic Prostitutes And Why Suicide Bombers Should Buy Life Insurance – Levitt, Steven D.
• Prosperity Without Growth: Economics for a Finite Planet – Jackson, Tim
• Freakonomics: A Rogue Economist Explores the Hidden Side of Everything – Levitt, Steven D.
• Freefall: America, Free Markets, and the Sinking of the World Economy – Stiglitz, Joseph E.
• Flat Earth News – Davies, Nick

• Te koop: Lens
• Type: Tamron SP AF 17-50mm 2.8 Di II LD Asp IF
• Vatting: Canon
• In mijn bezit sinds 14/10/2007
• Komt met zonnekap en UV-filter
• Nieuwprijs: 326,50 euro — 339 euro incl verzendkosten

Vraagprijs: 190 euro.

Het beest in in perfecte staat.
Ik doe de lens weg wegens de aankoop van ander en beter (en duurder).

Vragen of blijken van interesse kunnen in de comments.

Beste medemens, Ik kan uw hulp gebruiken voor een opsporing.

Vrijdag 4/11/2011 werd mijn elektrische scooter gestolen in Kessel-Lo aan de Wilselsesteenweg. Hierbij enkele beelden en extra beschrijving. 

Opvallende kenmerken:

• Aan de linkerrem is een stukje afgebroken
• Rechts vooraan zijn er wat oranje verfsporen
• Vanachter stond er een topcase op gemonteerd, die er evenwel gemakkelijk af te halen is
• Zowel vooraan als opzij zijn stickers aangebracht van het merk en het type: IO 1500GT
• Aan de rechterzijkant hangt een grijs blok met sticker van IO op.
• Het achterwiel is een vol wiel, vermits daar de motor inzit.
• Bij het rijden maakt het ding amper lawaai.
• Chassisnummer: VA5GTVAVE18Y01770

Iets gezien? Bel mij (0485 08 29 60), mail mij (jelle.goossens@gmail.com), facebook mij, twitter mij.

En indien u de dader tegenkomt mag u geheel vrijblijvend en op vriendschappelijke wijze zijn ballen afsnijden (kijk, zo bevooroordeeld ben ik om ervan uit te gaan dat de dader van mannelijke kunne is).

.

Meer foto’s op flickr… 

Of ik het niet zag zitten om eens een tentoonstelling te doen in het cultureel centrum van Overijse. Zo luidde de vraag ergens eind februari. Bedwelmd onder het enthousiasme van twee weken vakantie die toen in het verschiet lagen, zei ik: ja.

Er werd mij, zoals dat heet, artistieke vrijheid verleend. Ik mocht zelfs andere “kunstenaars” betrekken. Meer fotografen zou meer van hetzelfde geven, bedacht ik. Dus kwam ik uit bij alte kameraad Willem Pirquin, die heden ten dage als grafische gastarbeider in de metropool zijn centen bij elkaar freelancet.

Het leven van zielen die letters zetten, foto’s klikken of grafische toestanden fabrikeren, is volgens de legende gedrenkt in eenzaamheid. Wij benutten deze gelegenheid dan ook met grote gulzigheid om tussen potten en pinten wilde ideeën te verkondigen, die op later tijdstip tot werkbare proporties werden teruggebracht.

De foto’s selecteren was verdomme geen sinecure. Heb ik uiteindelijk de juiste keuze gemaakt? Geen idee. Wat een hondenjob ook. Ik heb er bewust niet teveel bij nagedacht. Wat mij opviel tijdens de selectie, is dat er periodes zijn waarin ik amper foto’s heb gemaakt. We kunnen dat nu vermommen als sabat-intervallen van intense artistieke bezinning, maar u weet beter.

Nu wij tentoonstellende Kunstenaars met grote K zijn, zijn wij gemachtigd om naast onze schoenen te lopen. Zo treden wij voortaan geregeld in dialoog met onze ruimtelijke omgeving. In zelf geschreven recensies refereren wij naar onszelf als de Lennon&McCartney van de beeldende kunst. En als wij kaka doen, doen wij dat enkel onder een hoek die binnen onze artistieke Visie past.

Soit. Het resultaat van dat hooggedraaf kunt u vanaf zaterdag 20 augustus komen bezichtigen in Den Blank. Voor de ware liefhebbers, is er vrijdagavond (19/08) de vernissage.

Welkom.

Uitgedroogd, suikerspiegel en bloeddruk in vrije val, geen vooruitkomen of -kruipen meer aan. De 20km door Brussel… dat is mij al beter vergaan. Op een 300-tal* meter van de finish ben ik kortstondig flauwgevallen. De plek was dan weer goed gekozen: vier omstaande verplegers van het Rode Kruis schepten mij reflexmatig op en lieten mij finishen op 1u46 in de nabijgelegen Rode Kruis-tent.

Het voordeel van die tent is dat je meteen je eigen problemen relativeert in de galm van pijnkreten en de walm van ruig opgewerkte braakselstromen. De dame naast mij moest zelfs de sluitspier wat minder strak afstellen. Ik kon na anderhalf uur verpozen en na inname van aangepaste dranken weer staan.

Hoe mij dat is kunnen gebeuren? Te weinig suiker ingenomen voor en tijdens de koers, dat zal er wel mee te maken hebben. Maar ik bestierf het vooral van de dorst. Vandaag lees ik dat er tussen kilometer 6,5 en 15 geen water werd uitgedeeld. Enkel Isostar sportdrank, maar dat heeft hetzelfde effect op mijn darmen als een blik duimspijkers. Men heeft er dit jaar één waterstand tussenuit geknepen (besparing?) en dat is voor velen bij dit weer geen vrolijk idee gebleken.

Geen eindtijd dus voor mij, enkel een tussentijd op 10km van 46 minuten.

Laten we daar verder evenwel niet bitter over doen. Er is die dag ook een man van mijn leeftijd gestorven op straat. Daarbij vervalt het voorgaande in misplaatste droefdoenerij.

Het zou mij uiteraard niet verbazen moest u na het lezen van dit strijdverhaal uw portemonnee met razende gulheid willen openscheuren ter sponsoring van mijn 20km (minus 300m). En dat kan nog altijd:

• rekeningnummer 000-0000052-52 van Vredeseilanden
• met mededeling “Loop naar Afrika: Jelle Goossens”

De dankbaarheid is even oneindig als andere jaren.

*De teller van mijn gps staat weliswaar op 19,97, maar daar zitten wat overtollige aanloopmeters van de start bij.

Met dank aan de zwart/wit-filter van de dienstdoende videosoftware. Mijn bijzondere consideraties ook voor toondichter L.V. Beethoven voor de tijdloze concentratiekampsoundtrack.

De finaliteit van dit hele opzet is evenwel ongewijzigd: brute fondsenwerving ter ondersteuning van mijn 20km door Brussel op 29 mei t.v.v. Vredeseilanden.

Moet ik nog zeggen dat u uitgenodigd bent om mijn kilometers te sponsoren? En dat dat kan door het storten van uw bijdrage naar keuze op

• rekeningnummer 000-0000052-52 (BE64 0000 0000 5252) van Vredeseilanden
• met mededeling  “Loop naar Afrika: Jelle Goossens”

En dat ik u daar dan ontiegelijk dankbaar voor ben? Zoals in: dankuwel veel?

‘t Moet ergens midden maart geweest zijn dat wij de vlucht kozen richting Marokko. In zes dagen kabbelden wij door Casablanca, Marrakech en Rabat, met dank aan de Marokkaanse spoorwegen voor de grote verplaatsingen.

Als het op doelloos reizen aankomt, zijn wij modeltrotters. Onze werkwijze? Zonder plan van aanpak rondstruinen in steden, hier en daar een theetje slurpen of, zoals in Rabat, een bièrre spéciale in de Noord-Afrikaanse versie van Café In Den Ouden Tijd. Zwijg ons van: dat moet je zeker gezien hebben. Wij moeten niks. Hoogstens wat foto’s trekken – en dan nog.

De slotsom van elke geslaagde reis is de vaststelling dat mensen grosso modo dezelfde dingen nastreven op min of meer dezelfde wijze. Dat er in de late nacht iemand op overspannen toon en elektrisch versterkt de schepper aanroept langs de moskeetoren, is bijvoorbeeld een detail waar een beetje local los doorheen slaapt.

Verder plast men hier zoals overal tegen grote bouwwerken, geklasseerd of niet…

… Treden vrouwen niet zonder winstoogmerk in het huwelijk…

… Geniet men vanop hogerlegen plaatsen van overroepen uitzichten op zee …

… Wachten mensen ijsberend op treinen die hier pertang zelden vertraging hebben…

… Worden op café oplossingen bedacht voor wereldproblemen, waarvan de implementatie vervolgens verdaagd wordt tot na het volgende rondje…

… Worden bedelaars met volle overgave genegeerd…

… Houden kooplui de edele kunst der hard selling in stand…

… Bieden waterplassen de middelmatige fotograaf de gelegenheid tot het schieten van beelden met spiegelingen…

… Vallen voetpaden al eens te breed uit…

… Wordt er graffiti aangebracht onder het mom van plaatsmarkeringen op maat van slechtzienden…

… Scheten duiven geestdriftig trottoirs vol onder aanmoediging van de op rust gestelde bevolking…

… Gaan dames in conclaaf om de effectiviteit te monsteren van de laatste 7 vermageringstips uit een blinkend lifestyleblad…

… Bezoeken mensen monumenten waarvan ze achteraf moeten opzoeken wat daar nu precies de bedoeling van was…

… Voelen heren de noodzaak om zich langdurig te vestigen op de rug van een steeds vermoeider uitziende knol.

Meer plaatjes? Hier zie:

Romans daarentegen, behoorden de voorbije jaren slechts in homeopathische mate tot mijn leesdieet. Terwijl ik eigenlijk altijd veel plezier beleef aan een goedgeschreven verhaal, hoe anorectisch de plot ook.

Probleem is dat goede dingen dun gezaaid zijn. Om dus zeker niet met een ontgoocheling te beginnen, ben ik gelijk het verzameld werk van Willem Elsschot gaan ontlenen. Lijmen/Het Been beet de spits af, omdat er nog een goede herinnering aan kleefde uit de middelbare school (ja, dat kan). In een beweging heb ik de rest van het verzameld werk verorberd. Outstanding. Zelfs van zijn poëzie hou ik.

Maar genoeg daarvan, want Elsschot bewierroken was iets van 2010.

Op goed geluk en op basis van een aanwijzig links en rechts ben ik verder blijven lezen. Ziehier een overzicht met een willekeurig geplaatste toelichtende noot.

• Hugo Claus – Belladona; De Geruchten; De Zwaardvis
• Shalom Auslander – Klaaglied van een voorhuid (Een Helaasheid der dingen van een Joodse auteur die terugblikt op zijn orthodoxe nest.)
• Carl-Johan Vallgren - De dwerg in het bordeel
• Tom Lanoye – Alles moet weg
• Tom Lanoye – Sprakeloos (In het begin naar mijn mening iets te veel autobiografisch getik, maar per vorderend hoofstuk aangrijpender.)
• Robert Vuijsje – Alleen maar nette mensen
• Bart Koubaa – De Leraar (De levensstroom van een vermolmde leraar die afrekent met het onderwijssysteem, zijn collega’s en leerlingen. Naar het einde toe ontspoort het volledig.)
• Dimitri Verhulst – Problemski Hotel

De categorie non-fictie bleef beperkt tot deze drie:

Bernard Lietaer – Het geld van de toekomst
Ontiegelijk prikkelend werk van een Belgische econoom die bekender is in het buitenland. Een boek van 2001 dat een aantal zaken die nu aan het gebeuren zijn treffend beschrijft.

De clou: klassieke nationale munten zijn goed voor de economie waar concurrentie de norm is.
Complementaire munteenheden kunnen ontwikkeld worden voor de “coöperatieve economie” om doelstellingen te bereiken die met gewoon geld niet bereikt worden: om lokale economieën te boosten, om sociale doelstelling zoals kwalitatieve bejaardenzorg te bereiken, om onderlinge relaties te versterken. Bovendien zijn complementaire munten een buffer tegen muntcrisissen.
Als ik mensen voorspellingen hoor maken over Facebook credits… Wel, dat is gewoon een magere toepassing hiervan.

Beste van al? U kunt het boek legaal in PDF downloaden omdat het niet meer bijgedrukt wordt. De site van Lietaer bevat ook een paar mooie voorbeelden van de kracht van complementaire munten, bijvoorbeeld voor KMO’s om af te rekenen met cashflowproblemen door laatbetalende klanten (TEDx-filmpje hier).
De mens zit trouwens ook op twitter.

Amartya Sen – Vrijheid is vooruitgang (Development as freedom)
Eveneens een econoom die verder denkt dat dan de stand van de beurs en losgeslagen gehinnik op de financiële markten.

Samengevat: Ontwikkeling bestaat in de opheffing van diverse soorten onvrijheden die mensen weinig keus laten en weinig kans bieden om hun rationele handelingsbekwaamheid (smullen, zo’n termen!) uit te oefenen. Dat maakt vrijheid het belangrijkste doel van ontwikkeling.

De rest, daar moet u zelf maar achter komen. Moesten meer mensen dat werk lezen, er zouden voorwaar minder stommiteiten uitgekraamd worden over economie, honger, ontwikkelingssamenwerking en aanverwante thema’s.

John Rawls – Een theorie van rechtvaardigheid (A Theory of Justice)
Een boek dat achtentwintig verdiepen boven mijn niveau ligt, maar zelfs hier heb ik de essentie hopelijk wel mee: rechtvaardigheid als redelijkheid (fairness). Rawls start zijn theorie voor een rechtvaardige maatschappij bij een eenvoudig gedachtenexperiment: zet uzelf achter een “veil of ignorance” (sluier van onwetendheid). Achter die sluier zijn we onwetend over de positie die we in de toekomstige maatschappij gaan bekleden. We hebben geen idee of we in een rijk of arm milieu geboren worden. Of we begiftigd zijn met een allesvattend verstand of net archiedom zijn. Of we kerngezond dan wel gehandicapt zijn. Mooi of lelijk, enzoverder en enzovoort.

En dan komt het: hoe zouden we de maatschappij inrichten als we dus geen besef hebben van waar we terecht komen? Aha!

Waarmee ik nu alweer het langst lig te razen over het non-fictie-departement en dat was dus niet de bedoeling. Sterker dan mezelf.

Daarbij, merk ik nu, zijn het allemaal werken van mannen. Tot daar mijn gendergevoeligheid. Tips om het goed te maken zijn welkom.

Na enig armworstelen met de administratie, reken ik mij heden tot de BTW-nummer-houdende klasse van dit land. Ik ben zelfstandige – zij het in bijberoep. Copywriting, fotografie en een vage rits aanverwante diensten. Samengevat: tekst, beeld en dinges.

Niet dat er nu spoorslags een smekende menigte klanten in rijen staat te drommen aan mijn deur. Ik moest het maar eens doen, vond ik, en zien wat het geeft. Kwestie van dat ‘af en toe een foto trekken’, en ‘af en toe een tekstje boetseren’, en ‘af en toe iemand uit de nood helpen met een site’ op een professionelere wijze af te kunnen handelen. Verder zien we wel.

Op een druilerige zondag heb ik in één van mijn befaamde creative badjas-sessions® gelijk een logo ontworpen en een website verwekt op basis van een gediefde template.

jasperwiet.com is thans het het platform (want websites zijn zo ontiegelijk passé) van mijn bijklussende cogito.

Alors. De kleine zelfstandige? C’est moi aussi. Of toch un peu. Ik voel de implicaties nu al: iedere ochtend de bedstee uit sobbelen onder een litanie van scheldproza jegens het verzamelde vakbondswezen, de inhalige fiscus en de door regeldrift geslagen politieke klasse… Clichés zijn er om te eren en te conserveren in het tabernakel van de volkswijsheid, n’est ce pas?

Dus als u mij nodig heeft, weet u mij te vinden.