Daar had ze duidelijk nog niet bij stilgestaan. Het had echter weinig zin om retroactief nog de wenselijke overwegingen te maken, want de ontmoeting van haar kin met de ijslaag die zich op het asfalt had gevormd, maakte zonder meer duidelijk dat fietsen op dergelijke ondergrond niet tot aanbevelen strekt.
Opgetrokken jukbeenderen en dichtgeknepen ogen exposeerden [...]
Het moet een opperste beste kerel zijn, die Gino. Daarover heerste thans unanimiteit op de achterste bank van de nachtbus.
- Ja, nee, ma, how, ma, echt. Allé, ik bedoel: die kan zo echt zo superlief zijn. Zo dat ik echt denk van: djiezes, wat een schatje!
- Ja, dat is. Ik bedoel, Kelly heeft er echt [...]
Uitsluiting is de osteoporose van ons tijdsgewricht. Een schijnbaar ongeneeslijke ziekte die mijn strijdvaardigste ik op haar woekerend pad treft.
Die houding toont zich in de kleinste dingen. Zo vindt de postbeambte bij mij geen sticker op de brievenbus die tot doel strekt het postvak rein te houden van publicitair drukwerk. Ik maak geen onderscheid: papier [...]