Het grote publiek schreeuwde erom, en het volk dient men zonder meer te geven wat het wil. Daarom dus een bespreking van de draadloze Skype-telefoon die ik enkele weken terug aanschafte via iBood.com.

Op de foto mijn elegante Brabantse klauw met zijne zorgvuldig kortgeknaagde nagels. In mijn gave handpalm rust de futuristische Skype Phone van Netgear. Eigenlijk is het een robuuste brok plastiek, die me flashbacks bezorgt aan de tijd dat ik nog op Fisher-Price-speeltjes sabbelde.

Wanneer we het toestel de eerste maal aanschakelen, vindt de telefoon feilloos ons familiale draadloze netwerk. Na het ingeven van de WPA-key – wat slechts eenmaal dient te gebeuren – loggen we in met onze Skype account-gegevens. Luttele seconden later verschijnt de contact list op het schermpje, dat qua afmetingen enigszins moet onderdoen voor de doorsnee gsm.

Het bellen zelf is wat mij betreft een voltreffer. De gesprekspartners zijn duidelijk te verstaan en naar verluidt weerklinkt ook mijn baritonstem in zijn volheid door de speakers van de tegenpartij. Zelfs een testgesprek met een niet nader genoemde meneer uit Hoeilaart, bleek succesvol. Niet evident, als u weet dat de klassieke telefonie en het analoge modem-internet tot voor enkele jaren nog rariteiten waren in deze gauw.

Voornaamste minpunt(tje) aan de telefoon is de geringe batterijduur. De ervaring leert dat de maximale standby-tijd rond de 48u hangt. In mijn geval is dat geen onoverkomelijk probleem, maar anderen stellen zich wellicht niet tevreden met die geringe autonomie.

Conclusie: voor de prijs die ik ervoor betaald heb, is er geen reden tot mekkeren. En voor het alledaagse leuteren, is zo een draadloze telefoon in de hand toch comfortabeler dan een headset.

Voila, tot zover de consumentenrubriek.