Ik stond van de morgen dermate gefocust op andere zaken dat ik bij aankomst op de werkplek constateerde dat ik nog altijd het bovenstuk van pyjama aanhad in plaats van een t-shirt.
Zeg nu nog eens dat ik geen spannend leven heb!
Scherp
2
Monthly Archives: October 2007
Heroïsche spoorverhalen
Mijn zwakke gestel had zich laten ompraten om met de nozems van Veto mee op weekend te trekken in Essen. Dat is bijna buitenland en liet mij toe even de dagelijkse spanningen en geweldplegingen rond Brussel-Halle-Vilvoorde te vergeten.
In het opgaan werden wij evenwel verrast door de spontaniteit van het treinpersoneel in hun stakingsdrang. Daar stonden wij dan mooi te koekeloeren ter hoogte van Mechelen. Gelukkig reden de treinen van onze Noorderburen met bestemming Schiphol wel nog door ons land.
Vrij van elke vijandigheid hielp deze vreemde volksgemeenschap ons uiteindelijk tot onze bestemming in een serie uitpuilende wagons. Raar hoe in dat soort omstandigheden er een opmerkelijke vorm van solidariteit onder de reizigers ontstaat: wij tegen de boze buitenwereld die ons laat stikken in sjaal en winterjas. Ik begin te snappen hoe oorlog ook mensen dichterbij kan brengen. Zie in dat laatste echter geen wens.
Bij het vertrek in Leuven werden we trouwens ook al geboycot door een stakende ticketautomaat. Dat weten we dan ook weer, dat die dingen zich draaiende moeten weten houden met Windows en Internet Explorer.
Hoe dat technisch probleem zich heeft opgelost? Wel, wat doet u thuis als Windows sputtert? Juist ja, eens af en aan zetten en hopen dat de problemen gaan zoals ze gekomen zijn.
Hanco Kolk
Nog een fotootje genomen voor de Veto.
Hanco Kolk is een Nederlands striptekenaar en heeft een expositie lopende in de universiteitsbibliotheek van Leuven. Hij is naar verluidt bekend in het stripwezen, maar vat het niet beledigend op als ik zeg dat zijn naam mij niets zei.
Vriendelijk en open was hij wel en dat ik niet veel tijd had voor de foto’s te trekken, nam hij mij niet kwalijk. Hij vond het waarschijnlijk zelf wel gemakkelijk om zich geen half uur lang in allerhande geposeerde houdingen te moeten wringen. Niet dat zoiets tot mijn gebruikelijk gedragsrepertorium behoort. Ik ben veelal het luiere type als het op foto’s trekken aankomt.
Op bovenstaande foto valt het nog mee, maar op de grote versie is te zien hoe het gezicht niet scherp zit. Nochtans had ik wel daar scherp gesteld. Allemaal de schuld van mijn pensioengerechtigde Sigma 28-70mm, die zich met steeds meer gerochel in de juiste stand moet schrapen. Nu de Tamron 17-50mm er is, kan dat afgeschreven stuk optiek wat meer op stal blijven.
Uiteindelijk staat deze foto bij het interview in de gazet van deze week.
Het goede doel
Bij deze een warme oproep (hoe een koude eruit zou zien, geen idee. Tot zover de humor in dit bericht). Het is niet voor mij, maar voor mijn nicht die psychologie studeert. Zij zoekt het volgende:
- een heteroseksueel koppel met een kind tussen 9 en 12 maanden
- de ouders moeten nog samen zijn
- het kind moet het eerste, biologische kind voor beide ouders zijn
- het kind mag geen ernstige gezondheidsproblemen hebben
Herkent u zichzelf in deze situatie? Aarzel niet en neem contact op. Stuur een mailtje naar onderzoek@jasperwiet.be Of waarom dit bericht niet zelf doorsturen of opnemen op uw blog? Dat zou nog eens kweetniehoehip en keiviraal zijn!
Dat er onder het lezerspubliek van deze blog veel mensen zitten die voldoen aan deze strikte criteria, lijkt mij weinig waarschijnlijk, maar een mens kan maar proberen. Uit mijn eigen studietijd weet ik hoe enorm klote het is om dit soort werk te moeten doen. Ik heb ooit nog 15 face-to-face interviews van 1 uur elk moeten afnemen en vrolijker ben ik er niet van geworden.
Maar hophop, voor een diploma gaan wij door het slijk!