“Doet gij hier stage?” sprak een illustere vertegenwoordiger van Corellio deze middag tot mij.

“Neen”, repliceerde mijn diensthoofd, “dat is gewoon onze jongste”.

Er is blijkbaar iets grondigs mis met mijn uitstraling. Ik zal meer in hemden en stropdassen moeten rondkwispelen, zeker? Of misschien dat een in toom gehouden moustache mij een ouder profiel geeft? Een grondige restyling dringt zich in alle geval op. De ideeënbus is bij deze open!

Geachte toehoorders,

Krachtens de recentste gegevens van mijn pensioenplan-dossierbeheer moet ik nog tot 1/10/2049 wachten om uit de arbeidsmarkt te tredden. Ik zal dan 43 jaar mijn nikkeltje afgedraaid hebben ten dienste van deze mooie heilstaat, vervuld van wederzijds begrip, solidariteit, vertrouwen en tolerantie.

Hoogtijd misschien om mijn tijdskrediet leeg te zuigen en een wereldreis te maken om in contact te treden met de diepere wortels van mijn waanzinnige persoonlijkheid? Of om bij wijze van vervroegde midlife-crisis ganzen te gaan hoeden in Tora Bora?

Ziedaar, straks kunnen we weer een dagje schrappen op de kalender!

- Allo telefon?

- Goededag meneer, ik ben Judith van het dataverzamelingsinstituut. Wij doen een algemeen onderzoek bij de bevolking. Heeft u enkele minuutjes tijd om een paar vraagjes te beantwoorden?

- Jazeker, Judith, ik heb de vingers aan de knop.

- Wat is uw leeftijd?

- Weldra 23, mevrouw.

- Bent u reeds professioneel actief?

- Jazeker, Judith, ik schep nu bijna een jaar bergen poen.

- *getik op de computer* OK, meneer. Ik zie dat wij al genoeg personen uit onze steekproef hebben geïnterviewd uit uw categorie. We kunnen hier dus stoppen.

- Neen, Judith, zeg dat niet! Dat is veel te definitief!

*klik*

Gediscrimineerd worden omwille van mijn geslacht, leeftijd en beroepsbezigheid, en dat allemaal op 1 minuut tijd. Schandaal!